Աշխարհի ժողովուրդների առակներից

Армянская притча
Հայկական առակներ

Женский порядок

Некто строил дом. Закладывая фундамент, он сначала клал кирпич, а на него камень.
Прохожий спросил:
— Что ты делаешь, братец? Сначала кладут камень, а на него кирпич.
Каменщик засмеялся и ответил:
— Я скоро собираюсь жениться, придёт жена, всё вверх дном перевернёт.

Կանացի կարգ ու կանոն
Ինչ-որ մեկը  տուն էր կառուցում։ Հիմքը դնելիս նա առաջինը  աղյուսն է շարում, իսկ հետո նրա վրա դնում քարը։
Անցորդը հարցնում է.
-Ինչ ես անում եղբայր, առաջինը դնում են քարը,  հետո` աղյուսը։
Պատշարը ծիծաղում է և ասում.
-Ես շուտով  ամուսնանալու եմ, կգա կինս, և ամեն ինչ գլխի վայր կշրջվի։

Гость должен уйти вовремя

Один человек пришёл в гости к своему знакомому. Обрадованные встречей, гость и хозяин обнялись, расцеловались, стали расспрашивать друг друга о здоровье, о здоровье детей и жён, не зная, как выразить свою радость. Хозяева бросили к ногам гостя ленту зелёно-красного цвета и всё спрашивали, как случилось, что он приехал, что он вспомнил хозяев.
— Ну, жена, готовь постель гостю, прикажи зарезать курицу, подай вина, завари кофе, приготовь обед.
Жена постелила гостю разукрашенный розами арцахский ковёр, сверх ковра постелила матрац, сверх матраца одеяло и, наконец, подушку.
Через день хозяева убрали подушку, через два — одеяло, через три — матрац. На четвёртый день гость стал прощаться с хозяевами и собрался уходить. Хозяева дома спросили:
— Почему уходишь от нас так рано, что случилось, чем мы тебе не угодили, кто тебя обидел? Не уходи, оставайся ещё.
Гость ответил:
— Вы мне ничего плохого не сделали, а ухожу я не рано. Я должен был уйти тогда, когда вы убрали подушку.

Հյուրը պետք է ժամանակին հեռանա
Մի մարդ այցելում է իր ընկերոջը։ Ուրախ լինելով հանդիպման համար`  նրանք գրկախառնվում են, համբուրվում, հարցուփորձ անում իրենց, իրենց ընտանիքի առողջության մասին` չիմանալով, թե այլ կերպ ինչպես արտահայտեն իրենց ուրախությունը: Տանտերերը հյուրի ոտքերի տակ փռեցին  կանաչ-կարմիր  ժապավեններ և սկսեցին հարցնել, թե ինչպես է, որ նա հիշել է իրենց: 
-Դե, կնիկ,  պատրաստիր հյուրի համար անկողին, հրամայիր հավ մորթել, գինի հյուրասիրիր, սուրճ եփիր,  ընթրիք պատրաստիր։
Կինը փռում է ծաղկազարդ արցախյան գորգը, վրան փռում ներքնակը, ներքնակի վրա` ծածկոցը, իսկ վերջում` բարձը։
Մի օր հետո տանտերերը վերցնում են բարձը, երկու օր հետո` ծածկոցը ,երեք օր հետո` ներքնակը։ Չորրորդ օրը հյուրը  հրաժեշտ է տալիս տանտերերին և պատրաստվում է հեռանալ։ Տանտերերը հարցնում են.
-Ինչու՞ ես  այդքան շուտ գնում, ի՞նչ է եղել, մենք քեզ չե՞նք նեղացրել։ Մի գնա, մի քիչ էլ մնա։
Հյուրը պատասխանում է.
-Դուք ինձ ոչ մի վատ բան չեք արել, ես շուտ չեմ գնում, ես պետք է գնայի այն ժամանակ, երբ ո վերցրեցիք բարձը։

Зло старухи

Старуха, взяв головешку из костра, поспешила в сторону моря.
— Старуха, куда ты спешишь, — спросили её люди.
— Иду поджечь море.
— А разве можно море поджечь, — недоумевали люди?
Но старуха знала своё дело. Не оборачиваясь назад, она сказала:
— Я своё зло совершу. Захочет море — пусть горит, не захочет — как угодно…\\

Ծեր կնոջ վատությունը

Ծեր կինը, վերցնելով խարույկից կրակը,  շտապում է դեպի  ծովը։
-Ու՞ր ես շտապում,- հարցնում են մարդիկ:
-Գնում եմ` վառեմ  ծովը:
-Բայց մի՞թե  հնարավոր է վառել ծովը, -տարակուսած հարցնում են  մարդիկ։
Բայց ծեր կինը գիտեր իր գործը։
-Ես իմ վատությունը կանեմ։ Կցանկանա ծովը, թող այրվի, չի ցանկանա, իր գործն է։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s